والرین قرمز – RED VALERIAN

0

نام علمی :CENTRANTHUS RUBER
خانواده :CAPRIFOLIACEAE – کاپریفولیاسه
بومی منطقه :نواحی مدیترانه ای
نام های دیگر : Jupiter’s beard ، spur valerian

والرین قرمز

دانستنی های علمی:
“والرین قرمز” یکی از گیاهان زینتی و محبوب برای باغچه ها به حساب می آید. که بومی نواحی مدیترانه ای است و در برخی نواحی مانند استرالیا، بریتانیای کبیر، ایرلند، آمریکا، آریزونا، کالیفرنیا و هاوایی نیز کشت می شود.

خصوصیات گیاهشناسی:
گیاهی چندساله، علفی یا درختچه ای (با توجه به شرایط رشد) است.
برگ ها معمولاً حدود ۵ تا ۸ سانتیمتر طول دارند. این برگ ها از قسمت انتهایی تا نوک گیاه متغیر می باشند. به این صورت که برگ های پایینی دمبرگ دار بوده در حالی که برگ ها بالایی بی دمبرگ هستند. آرایش برگ ها به صورت متقابل است و تخم مرغی شکل یا نیزه ای شکل هستند.
گل ها کوچک (کمتر از دو سانتیمتر) و انبوه در گل آذین های بزرگ مشاهده می شوند. هر گل دارای پنج گلبرگ پیوسته و یک مهمیز است. این گل ها به رنگ قرمز مایل به ارغوانی یا گاهی سفید و یا بنفش رنگ می باشند. گل ها جاذب حشرات بوده و گرده افشانی گیاه از طریق زنبور عسل و پروانه ها صورت می گیرد.

شرایط محیط رشد:
این گیاه مناسب برای انواع مختلفی از خاک ها با بافت های سبک، متوسط و سنگین می باشد. ولی خاک ها به خوبی آبیاری شده که از نظر مواد غذایی نیز زیاد غنی نباشند را ترجیح می دهد. pH مناسب برای آن اسیدی، خنثی و کمی قلیایی است اما در خاک های بسیار قلیایی نیز می تواند رشد کند.

این گیاه از نظر نیاز نوری به آفتاب کامل نیاز دارد و نمی تواند در سایه رشد کند.
از نظر نیاز آبی، بهترین رشد را در خاک های مرطوب دارد ولی می تواند خشکی خاک را نیز تحمل کند.
این گونه ها دمای تا -۱۵ درجه سانتیگراد را نیز می توانند تحمل کنند.

خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:
برگ ها و ریشه های این گیاه به مصرف خوراکی می رسند. برگ ها به صورت تازه یا دم کرده یا در سالاد کاربرد دارند و ریشه ها نیز به صورت دم کرده یا در سوپ ها مصرف می شوند.
اگرچه در برخی موارد خواص دارویی از این گیاه گزارش شده ولی نباید با والرین اصلی (سنبل الطیب) با نام علمی Valeriana officinalis اشتباه گرفته شود. اگرچه گزارش هایی از خواص آرام بخشی این گیاه وجود دارد ولی گیاه سنبل الطیب اصلی دارای خواص بسیار قویتری روی سیستم عصبی و آرامبخشی است.
به طور کلی از این گیاه به عنوان گیاهی زینتی در باغچه ها، حاشیه باغ ها و پارکها و یا نواحی صخره ای استفاده می شود.

تکثیر:
تکثیر گیاه والرین قرمز از طریق کشت بذر ها، تقسیم بوته و ریشه دار کردن قلمه ها صورت می گیرد.
بذرها را معمولاً در طی ماه های فوریه تا مه کشت می کنند. این بذرها به سرعت می توانند جوانه بزنند.
تقسم بوته در فصل بهار و ریشه دار کردن قلمه ها در فصل تابستان و در شاسی های سرد انجام می شود.

: منابع
http://davesgarden.com/guides/pf/go/136/#b
http://en.wikipedia.org/wiki/Centranthus_ruber
http://www.missouribotanicalgarden.org/PlantFinder/PlantFinderDetails.aspx?kempercode=d585
http://www.perennials.com/plants/centranthus-ruber-coccineus.html
http://www.pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Centranthus+ruber
https://www.rhs.org.uk/plants/details?plantid=365

۰