نارانجیلا – NARANJILLA

0

نام علمی :SOLANUM QUITOENSE
خانواده :SOLANACEAE – سیب زمینیان
بومی منطقه :رشته کوه های آند
نام های دیگر :lulo

lulo

خصوصیات گیاهشناسی:

“نارانجیلا” گیاهی علفی یا درختچه ای به ارتفاع حدود ۲.۵ متر با ساقه های ضخیم که با افزایش سن گیاه چوبی می شود، می باشد. گونه های خودرو و وحشی این گیاهان دارای خار و گونه های اهلی شده بدون خار می باشند. برگ ها دارای ارایش متناوب، کشیده – تخم مرغی شکل، به طول ۶۰ سانتیمتر و پهنای ۴۵ سانتیمتر، نرم و کرکدار هستند. ممکن است روی دمبرگ ها و روی رگبرگ اصلی و رگبرگ های فرعی در قسمت رویی و زیرین برگ دارای تعداد کم یا تعداد زیادی خار باشد. و یا اینکه برگ ها به طور کامل بدون خار می باشند. برگ های جوان، ساقه های جوان و دمبرگ ها به وسیله کرک های ستاره ای و ارغوانی رنگ پوشیده شده اند. کرک ها در قسمت های دیگر گیاه ممکن است به صورت ساده باشند. گل ها معطر بوده و روی خوشه های کوتاه و به صورت جانبی تشکیل می شوند. این گل ها حدود ۳ سانتیمتر قطر داشته و دارای ۵ گلبرگ به رنگ سفید در سطح رویی و به رنگ ارغوانی در بخش زیرین (به دلیل وجود کرک های ارغوانی رنگ) و نیز دارای ۵ پرچم برجسته به رنگ زرد می باشند. جوانه های باز نشده ی گل نیز به وسیله ی کرک های ارغوانی رنگ بسیاری پوشیده شده اند. میوه ها تا زمانی که کاملاً برسند دارای کرک های قهوه ای بسیاری می باشند. این میوه ها در زمان رسیدن و پس از حذف کرک ها، به رنگ نارنجی روشن، صاف، چرمی و با پوستی ضخیم دیده می شوند. هر میوه دارای ۵ کاسبرگ می باشد. میوه ها گرد یا گرد – تخم مرغی به قطر ۶.۲۵ سانتیمتر و چهار قسمتی و شفاف به رنگ سبز یا زرد و بسیار آبدار هستند. میوه ها کمی اسیدی تا اسیدی و با طعمی مطبوع مشابه طعم آناناس و لیمو هستند. هر میوه دارای تعداد زیادی بذر براق، نازک، پهن به قطر ۳ میلیمتر می باشد.

شرایط محیط رشد:

در کلمبیا این گیاه در نواحی مرطوب و ارتفاعات ۱۶۰۰ تا ۲۴۰۰ متر با بارندگی سالیانه حدود ۱۵۰ سانتیمتر رشد می کند. در پاناما، بهترین رشد را در ارتفاعات ۱۲۰۰ تا ۱۸۰۰ متری دارد در صورتی که در فلوریدا در نزدیکی سطح دریا می روید. در اکوادور، در ارتفاعات ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ متری و دمای ۱۷ تا ۱۹ درجه سانتیگراد رشد می کند ولی نمی تواند دمای ۲۹.۴ درجه سانتیگراد را نمی تواند تحمل کند. همچنین نسبت به مکان هایی با آفتاب کامل سازگار شده اما مکان های نیمه سایه را ترجیح می دهد.
این گیاه بهترین رشد را خاک های غنی و دارای کودهای آلی دارد. ولی می تواند در خاک های فقیر و سنگی نیز به خوبی رشد کند. خاک های این گیاه باید به خوبی آبیاری شوند.

ارزش غذایی:

هر صد گرم از بخش خوراکی یا میوه های این گیاه دارای ۲۳ کالری انرژی، ۸۵.۸ تا ۹۲.۵ گرم رطوبت، ۰.۱۰۷ تا ۰.۶ گرم پروتئین، ۵.۷ گرم کربوهیدرات ها، ۰.۱ تا ۰.۲۴ گرم چربی، ۰.۳ تا ۴.۶ گرم فیبر، ۰.۶۱ تا ۰.۸ گرم خاکستر، ۵.۹ تا ۱۲.۴ میلیگرم کلسیم، ۱۲ تا ۴۳.۷ میلیگرم فسفر، ۰.۳۴ تا ۰.۶۴ میلیگرم آهن، ۰.۰۷۱ تا ۰.۲۳۲ میلیگرم (۶۰۰ IU) کاروتن، ۰.۰۴ تا ۰.۰۹۴ میلیگرم تیامین، ۰.۰۳ تا ۰.۰۴۷ میلیگرم ریبوفلاوین، ۱.۱۹ تا ۱.۷۶ میلیگرم نیاسین، ۳۱.۲ تا ۸۳.۷ میلیگرم اسکوربیک اسید می باشد.

تکثیر:

تکثیر نارانجیلا می تواند به راحتی به وسیله کشت بذرها، خوابانیدن یا قلمه زدن شاخه های چوبی بالغ انجام شود. به دلیل وجود موسیلاژ در اطراف بذرهای این گیاه، کشت بذرهای آنها محدود می شود. به همین دلیل بذرها را قبل از کشت شسته، خشک کرده و به قارچ کش آغشته می کنند. نهال های بذری را پس از ۲ تا ۳ ماه می توان به زمین اصلی منتقل کرد. میوه دهی این گیاهان نیز حدود ۱۰ تا ۱۲ ماه پس از کشت صورت می گیرد. حدود ۱۲۵۰ گیاه سه هکتار زمین می توان کشت نمود. می توان در دو ماه اول رشد، از مخلوطی از کودهای شیمیایی NPK به نسبت ۲۰-۱۲-۱۲ استفاده کرد.
یک گیاه سالم و قوی می تواند حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میوه در سال تولید کند. در نتیجه در هر سال از هر هکتار زمین می توان حدود ۲۷.۲۷۳ کیلوگرم محصول برداشت کرد. میوه های برداشت شده را می توان به مدت یک تا ماه در دمای ۷.۲۲ تا ۱۰ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۷۰ تا ۸۰ درصد نگهداری کرد.

: منابع
http://www.rareseeds.com/lulu-solanum-quitoense/
http://www.tradewindsfruit.com/content/naranjilla.htm
https://en.wikipedia.org/wiki/Solanum_quitoense
https://www.hort.purdue.edu/newcrop/morton/naranjilla_ars.html

۰