سماق سیسیلی – SICILIAN SUMAC

0

نام علمی :RHUS CORIARIA
خانواده :ANACARDIACEAE – سماق
بومی منطقه :جنوب اروپا
نام های دیگر :tanner’s sumach ، elm-leaved sumach

سماق سیسیلی

خصوصیات گیاهشناسی:

گیاه “سماق سیسیلی” درختچه ای خزاندار یا درختی کوچک از خانواده آناکاردیاسه و بومی جنوب اروپا است. میوه های خشک این گیاه به عنوان ادویه به خصوص در مخلوط با ادویه های دیگر مورد استفاده قرار می گیرند. این میوه ها دارای مزه ای ترش می باشند. میوه های نابالغ و بذرهای این گیاه نیز مورد استفاده خوراکی قرار می گیرند.
این درختان یا درختچه ها می توانند حدود ۳ متر طول داشته باشند. گل ها در گل آذین های خوشه ای تولید شده و از جولای تا آگست ظاهر می شوند. این گل ها هرمافرودیت (دارای اندام های جنسی نر و ماده بر روی یک گل) بوده و گرده افشانی آنها توسط زنبورهای عسل صورت می گیرد.

شرایط محیط رشد:

این گیاه به خوبی در خاک های عمیق و به خوبی آبیاری شده رشد خواهد کرد. همچنین بهترین رشد را در خاک های حاصلخیز و مرطوب و مکان هایی با آفتاب کامل خواهند داشت. برخی گزارش ها حاکی از این است که این گیاه می تواند به خوبی در باغ های بریتانیا در فصل سرما دوام بیاورد ولی برخی دیگر بیان می کنند که این گیاهان قدر به تحمل فصل سرما در محیط های باز نیستند. گیاهان جوان از سرمای دیررس بهاره آسیب خواهند دید.
این گیاهام دارای شاخه های ترد و شکننده بوده که در اثر وزش بادهای شدید، آسیب می بینند.
برخلاف بیشتر گونه های این جنس، این گونه دارای گل های هرمافرودیت می باشد.

کاربردها:

میوه های خشک این گیاه به عنوان ادویه به خصوص در مخلوط با ادویه های دیگر مورد استفاده قرار می گیرند. این میوه ها دارای مزه ای ترش می باشند. میوه های نابالغ و بذرهای این گیاه نیز مورد استفاده خوراکی قرار می گیرند.
برگ ها و پوست این گیاه به صورت سنتی در صنعت دباغی یا چرم سازی مورد استفاده قرار می گیرند و دارای تانیک اسید می باشند. برگ های این گیاه حاوی ۲۰ تا ۳۵ درصد تانن است.
برگ ها و بذرهای این گیاه، قابض، ادرارآور، بندآورنده خون و مقوی هستند. همچنین از بذرهای این گیاه برای درمان اسهال های خونی استفاده می شود.
برای افزایش اشتها، بذرهای این گیاه را به صورت ناشتا میل نمایید.
همچنین می توان از بخش های مختلف گیاه برای تهیه رنگ های قرمز، زرد، سیاه و قهوه ای در صنایع رنگ رزی استفاده کرد.
از روغن استخراج شده از برگ ها نیز برای تهیه شمع استفاده می کنند.

تکثیر:

یکی از روش های تکثیر این گیاه، کشت بذرهای آن است. بهترین زمان کشت بذرها، بلافاصله پس از رسیدن در شاسی سرد است. بهتر است بذور را قبل از کشت به مدت ۲۴ ساعت در آب گرم خیساند. بذرهای انبار شده برای کشت به تیمار آب گرم نیاز دارند. پس از آن می توان آنها را در اوایل بهار کشت کرد. زمانی که نهال های بذری به اندازه کافی بزرگ شدند، آنها را به گلدان های جداگانه ای منتقل می کنند. بهتر است این نهال ها را در اولین زمستان در گلخانه نگهداری کرد. پس از رفع خطر سرما، در اواخر بهار یا اوایل زمستان، آنها را به باغ یا مکان های اصلی منتقل می کنند.
یکی دیگر از روش های ازدیاد سماق سیسیلی، ریشه دار کردن قلمه های چوبی نیمه رسیده به طول حدود ۱۰ سانتیمتر و به همراه پاشنه، طی ماه های جولای تا آگست است.
همچنین با استفاده از پاجوش در اوخر پاییز تا زمستان نیز می توان این گیاهان را تکثیر نمود.

هشدار:

میوه های این گیاه حاوی مواد سمی هستند که در افراد حساس می توانند باعث ایجاد علائم حساسیت گردند. زیرا همانند بسیاری از گیاهان خویشاوند خود در این جنس، دارای ماده urushiol می باشند.

: منابع
http://www.pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Rhus+coriaria
https://en.wikipedia.org/wiki/Rhus_coriaria

 

۰