اسکیت بوردینگ

0

اسکیت بوردینگ

اسکیت برد رشته ای هست که توی کوچه و خیابون ممکنه زیاد دیده باشیم. مثل هر ورزش هیجان انگیز دیگه ای، شاید باور نکنید که یک روز قادر باشید روی یک تخته چوب و چهار تا چرخ، احساس پرواز و آزادی از راه رفتن رو تجربه کنید. اما هر رشته ای نیاز به تمرین داره و پاداشی که برای تمرین هاتون در آخر خواهید گرفت، میتونه بزرگترین مهارتی باشه که بهتون حس شور و شوق برای زندگی میده.

اسکیت برد یه ورزش شهری به حساب میاد که در اون با استفاده از تخته اسکیت که از جنس چوب هست و چهار چرخ به زیرش متصل شده، شما رو به هر سمتی که دوست داشته باشین هدایت می کنه. برای شروع این ورزش باید یه تخته اسکیت برد بخرید و باهاش آزمون و خطا کنید. همه کسانیکه در اسکیت برد حرفه ای شدن، عموماً اولین اسکیت بردشون رو شکستن، به همین خاطر برای شروع توصیه می کنیم با یک اسکیت برد ارزون قیمت شروع کنید. محیط تمرینتون هم میتونه هر جایی، از پیاده روی جلوی خونه تون گرفته تا پارک اسکیت محله باشه.

اسکیت بُرد (Skateboard) یا تخته اسکیت وسیله ی ورزشی است تشکیل شده از دک (تخته) و چهار چرخ؛ اطلاعات دقیقی از چگونگی اختراع تخته اسکیت در دست نمی باشد؛ هر چند شواهد کافی وجود دارد که نشان دهد نخستین تخته اسکیت در سال های بین ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۸ ساخته شده است. در گذشته تخته های اسکیت به شیوه ی تخته های موج سواری و از چوب و فلز ساخته می شدند؛ و در شکل آن هیچگونه فرورفتگی وجود نداشت. چرخ ها از فولاد و با ترکیب خاک رس ساخته می شدند؛ واز استحکام کمتری برخوردار بودند.

هر تخته اسکیت از چندین قسمت تشکیل شده است. به قسمت زیرین یک اسکیت بُرد “دک” و یا تخته گفته میشه. کفه اسکیت برد چنین ساخته می شود که چوب افرا را می آورد و به شیوه ای روی هم قرار می دهند تا ورقه ورقه و طبقه طبقه دیده شود و حالتی مدوّر و هفت لا بگیرد. البته در ساخت کفه از پشم شیشه، خیزران، انگرتیانه، کِولار و حتی پشم الماس بی فروغ نیز استفاده شده است؛ علت استفاده از چنین موادی در ساخت کفه افزایش قوت و استحکام و سختی تخته اسکیت است.

پهنای کفه ها در تخته های اسکیت امروزی، ۷ تا ۹ اینچ است که معادل با ۱۷.۷۸ تا ۲۲.۸۶ سانتیمتر است. طول یا درازای کفه های تخته اسکیت براساس نمونه های پذیرفته شده فدراسیون اسکیت، بین ۲۸ تا ۳۳ اینچ معادل ۷۱.۱۲ تا ۸۳.۸۲ سانتیمتر است. البته انتخاب نوع اسکیت بر اساس درازا و پهنای کفه ی آن به ترجیح کسی بستگی دارد که می خواهد از آن اسکیت استفاده کند؛ مثلاً اسکیت سواران خیابانی بیشتر ترجیح می دهند که سوار بر اسکیتی شوند که ۷.۵ تا ۸ اینچ (تقریباً معادل ۱۹ تا ۳۲.۲۰ سانتیمتر) پهنا دارد؛ و عموماً اسکیت سواران کفه ی پهن را ترجیح می دهند زیرا که دوام و پایداری آن بیشتر است. گروهی از اسکیت سواران ممکن است از تخته طولانی (لانگ برد) استفاده کنند؛ در لانگ برد، کفه طویل تر است.

تخته های اسکیتی که پیشینیان در بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ می ساخته اند، عموماً پهن تر بوده است. پیش از سال ۱۹۷۰، تقعر در کفه ی اسکیت وجود نداشت؛ اما از سال ۱۹۸۰ به بعد تقعر (فرو رفتگی ) در کفه ی اسکیت به وجود آمد.

منبع : clubvarzesh.com

0