ارابه رانی

0

ارابه رانی

محبوب ترین ورزش در روم ارابه رانی بود این ورزش آن چنان محبوب بود که استادیوم های بزرگی به ظرفیت ۳۵۰۰۰۰ نفر در روم ساخته شده بود .ارابه ها معمولا توسط چهار اسب کشیده می شدند در ارابه ها دو یا چند نفر قرار می گرفتند چهارگروه رقیب در میدان حضور داشتند که به هر یک ازآنان جناح گفته می شد این جناح ها توسط تماشاگران مورد حمایت قرار می گرفتند ولباس های اغلب به رنگ (سفید سبز آبی قرمز ) به تن داشتند .
این رقابت میان هریک از جناح ها به شدت در میدان دنبال می شد و تماشاگران هم از هریک از آنان حمایت می کردند گاهی این حمایت به جایی می رسید که طرفتاران هر جناح به یک دیگر به دعوا می پرداختند در یک مورد، امپراتور ویتلیوس که حامی یک از جناح ها بود چندیدن نفر که رفتار غیر مودبانه نسبت به جناح که او در ان حضور داشت انجام دادند به اعدام محکوم شدند .

در مورد دیگر براثر نفرت متقابل و سازش آنی دو دسته متخاصم، فتنه ای بروزکرد که چیزی نمانده بود که تمامی قسطنطنیه را بدل به خاکستر کند.
رقابت و جدال میان هواداران رنگ های سرخ و سبز و آبی و بلوای حاصله از این رقابت ها بخش خواندنی ماجرای ورزش روم قدیم است که در پی احیاء سنت های ورزش کهن به دوران جدید منتقل شد.
در بازیهای المپیک باستان گاهگاهی مسابقات ارابه رانی دو اسبه و چهار اسبه انجام می شد. اما خیلی پیشتر از آن ایرانیان به ارابه و ارابه رانی آشنایی داشته اند.
در کتاب تمدن هخامنشی از علی سامی آمده است: … آریاها با گردونه هایی که اسبها آن را می کشیدند وزن و فرزند خود را از نقطه ای به نقطه دیگر حمل می کردند.
در گنجینه جیحون- گنجینه ای که کنار رودی منشعب از رود سیحون میان راه تاش و گرگان نزدیکی راه سمرقند کشف شده- ارابه زرینی است که نه تنها شاهکار زرگری مهمی است بلکه نمونه ای از یک ارابه سلطنتی را نشان می دهد.
یکی از جالبترین مهرهای هخامنشی، مهر داریوش کبیر است که در موزه بریتانیا نگهداری می شود. نقش روی این مهر عبارتست از ارابه دو اسبه که اسبان آن در حال تاخت هستند و لاشه شیر کشته ای در زیر دست و پای اسبها به زمین افتاده است.
در ارتش پارت از ارابه برای حمل زنان غیرعقدی پادشاهان استفاده می کردند. ارابه در آن زمان جنبه تجملی و تفننی داشته نه جنبه جنگی و رسمی.
در زمان ساسانیان برای پیروزی در جنگ و حمله و دفاع از ارابه استفاده می کرده اند. این ارابه ها با اسبهای مخصوصی کشیده می شدند.
با حمله اعراب به ایرانیان گردونه ها از بین رفتند و دیگر در ارتش ایران دیده نشدند.
در کتاب کوروش نامه اثر گزنفون آمده است:
«… سپس کوروش فرمان داد مسابقه ارابه رانی آغاز شود و به هر یک از قهرمانان گاو فربهی اهدا شد تا قربانی کنند و ضیافتی برپا سازند. علاوه بر این جامهای متعدد پیروزی بین برندگان مسابقات توزیع نمودند. به کوروش نیز در ازای پیروزی اش گاو فربهی اهدا شد، گاو را پذیرفت ولی جامهای زرین را به «فرولاس» که در نظم امور دربار مهارت و مجاهدت بسیاری نموده بود بخشید.»

منابع : تبیان زنجان ، نازی سنتر

۱+